De regel die we bewaarden nadat we de reden vergaten

Er was ooit een reden voor de regel — een slechte nacht, een specifieke mislukking, een belofte gedaan in de nasleep om dat ene ding nooit meer te laten gebeuren. Jaren gingen voorbij. De reden vervaagde tot iets dat meer op een legende leek dan op een herinnering, slecht doorverteld, met ontbrekende details, misschien niet meer helemaal waar in het navertellen. Maar de regel bleef, intact, uit gewoonte gevolgd lang nadat iemand nog kon uitleggen waartegen die beschermde. Ik denk dat de meeste families en de meeste mensen een paar van deze structuren met zich meedragen, nog overeind, zonder herinnering aan de grond die ze moesten vasthouden. Niet elke geërfde regel verdient het bewaard te blijven. Maar sommige blijken toch juist te zijn, om redenen die de oorspronkelijke reden niet eens had voorzien.