De buur die je nooit echt hebt leren kennen
Nabijheid is niet hetzelfde als iemand kennen.
Jaren van knikken in het trappenhuis, een zwaai vanuit een autoraam, een gedeeld begrip van welke avond het vuilnis buiten moet — en toch nooit een echt gesprek, nooit zelfs maar een voornaam hardop bevestigd. Dan verhuizen ze, en er is een klein, buitensporig verdriet om iemand die je een week eerder niet met zekerheid uit een rij gezichten had kunnen pikken. Nabijheid stapelt haar eigen soort intimiteit op, zelfs zonder één echte uitwisseling om die te rechtvaardigen.